مراحل کاشت ایمپلنت؛ از مشاوره تا نصب نهایی

مراحل کاشت ایمپلنت؛ از مشاوره تا نصب نهایی

فهرست مطالب

از دست دادن دندان، یک مشکل رایج اما عمیق است که فراتر از زیبایی، بر توانایی جویدن و حفظ سلامت استخوان فک تأثیر می‌گذارد. در حالی که روش‌های سنتی مانند بریج یا دندان مصنوعی متحرک صرفاً جای خالی را پر می‌کنند، ایمپلنت دندان به عنوان پیشرفته‌ترین و دائمی‌ترین راهکار، به طور بنیادین عمل می‌کند.

ایمپلنت دندان یک ریشه مصنوعی از جنس تیتانیوم است که با جراحی در استخوان فک کاشته شده و با آن پیوند محکم برقرار می‌کند. این روش نه تنها ثبات ۱۰۰٪ مشابه دندان طبیعی را فراهم می‌کند، بلکه از تحلیل رفتن استخوان فک جلوگیری نموده و طول عمری مادام‌العمر دارد.

برخلاف تصورات غلط، ایمپلنت یک درمان تک جلسه‌ای نیست؛ بلکه یک فرآیند جامع و چند مرحله‌ای است که از ارزیابی استخوان با سی‌تی اسکن تا نصب روکش نهایی، نیازمند دقت و زمان است. در این مقاله جامع، ما تمام مراحل ایمپلنت دندان را از برنامه‌ریزی اولیه تا نصب روکش دائمی و راهکارهای مدرن مانند ایمپلنت فوری را بررسی می‌کنیم تا شما با آگاهی کامل برای دستیابی به لبخندی پایدار و عملکرد جویدن عالی تصمیم بگیرید.

 

ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندان در واقع یک ریشه مصنوعی است که به طور معمول از فلز تیتانیوم خالص ساخته می‌شود. تیتانیوم به دلیل خاصیت زیست‌سازگاری بالا، توسط بدن پس زده نمی‌شود و قادر است به مرور زمان با استخوان فک پیوند محکم و دائمی برقرار کند. این فرآیند بیولوژیکی که اوسئواینتگراسیون (Osseointegration) نام دارد، اساس موفقیت درمان ایمپلنت و دوام بلندمدت آن است.

یک واحد ایمپلنت کامل شامل سه جزء اصلی است که عملکرد یک دندان طبیعی را تقلید می‌کنند:

  1. پایه (Fixture / Implant Screw): همان قطعه تیتانیومی که طی جراحی در استخوان فک کاشته شده و نقش ریشه را ایفا می‌کند.
  2. اباتمنت (Abutment): یک رابط فلزی یا سرامیکی که روی پایه ایمپلنت قرار گرفته و به عنوان یک ستون محکم، روکش دندان را نگه می‌دارد.
  3. روکش (Crown): تاج مصنوعی دندان که از جنس مواد زیبایی‌شناختی مانند زیرکونیا یا سرامیک ساخته می‌شود و وظیفه جویدن و زیبایی ظاهری دندان را به عهده دارد.

مزایای اصلی ایمپلنت نسبت به سایر روش­ها:

ایمپلنت دندان به دلایل زیر به عنوان استاندارد طلایی جایگزینی دندان شناخته می‌شود:

  • حفظ استخوان فک: ایمپلنت تنها روشی است که با تحریک مداوم استخوان فک، از تحلیل رفتن استخوان پس از کشیدن دندان جلوگیری می‌کند. این امر به حفظ ساختار صورت و سلامت طولانی‌مدت دهان کمک می‌کند.
  • ثبات و عملکرد ۱۰۰ درصدی: به دلیل جوش خوردن به استخوان، ایمپلنت ثباتی کاملاً مشابه دندان طبیعی دارد. این ثبات امکان جویدن انواع غذاها بدون نگرانی از لغزش یا حرکت را فراهم می‌آورد.
  • حفظ سلامت دندان‌های مجاور: در روش‌های قدیمی مانند بریج دندان، لازم بود دندان‌های سالم مجاور تراشیده شوند. اما ایمپلنت یک واحد کاملاً مستقل است و به دندان‌های دیگر آسیبی نمی‌رساند.
  • طول عمر بالا: در صورت رعایت بهداشت و مراقبت‌های دوره‌ای، ایمپلنت‌ها می‌توانند ده‌ها سال (عملاً مادام‌العمر) دوام داشته باشند.

 

مهم­ترین کار ابتدایی قبل از انجام ایمپلنت چیست؟

موفقیت‌آمیز بودن کاشت ایمپلنت به همان اندازه که به تخصص جراح بستگی دارد، به برنامه‌ریزی دقیق پیش از جراحی نیز وابسته است. این مرحله، که ممکن است چند هفته به طول انجامد، برای جلوگیری از هرگونه عارضه در آینده حیاتی است.

الف) مشاوره اولیه و ارزیابی سلامت بیمار

در جلسه مشاوره، متخصص ایمپلنت (پریودنتیست یا جراح فک و صورت) ارزیابی کاملی انجام می‌دهد:

  • بررسی سلامت دهان و لثه: هرگونه بیماری فعال لثه یا عفونت باید پیش از جراحی به طور کامل درمان شود. لثه و دهان باید محیط سالمی برای پذیرش پایه ایمپلنت داشته باشند.
  • ارزیابی وضعیت پزشکی عمومی: کنترل بیماری‌هایی مانند دیابت کنترل‌نشده (که فرآیند جوش خوردن استخوان را به شدت مختل می‌کند)، سابقه رادیوتراپی یا مصرف داروهایی مانند بیس فسفونات‌ها که بر استخوان تأثیر می‌گذارند، الزامی است.
  • عادات ناسالم: ترک سیگار در طول درمان و پس از آن یک ضرورت است؛ زیرا سیگار عامل اصلی کاهش جریان خون و در نتیجه شکست ایمپلنت محسوب می‌شود.

ب) تصویربرداری تخصصی و برنامه‌ریزی دیجیتال

برای کاشت ایمپلنت در محل دقیق و با زاویه ایده‌آل، نمی‌توان به حدس و گمان اکتفا کرد. تصویربرداری سه‌بعدی نقش کلیدی ایفا می‌کند:

  • سی‌تی اسکن دندانپزشکی (CBCT): این تصویربرداری سه‌بعدی اطلاعات دقیقی در مورد حجم، کیفیت و تراکم استخوان فک فراهم می‌کند. این داده‌ها به جراح کمک می‌کنند تا از آسیب به ساختارهای حیاتی مانند عصب فک پایین با سینوس‌های فک بالا جلوگیری کند.
  • برنامه‌ریزی مجازی و گاید جراحی: در روش‌های مدرن، اطلاعات CBCT وارد نرم‌افزارهای تخصصی شده و موقعیت ایمپلنت به صورت مجازی تعیین می‌شود. سپس یک راهنمای جراحی (Surgical Guide) به صورت سفارشی برای بیمار ساخته می‌شود. این گاید باعث می‌شود جراح با دقت میلی‌متری و حداقل برش لثه، پایه ایمپلنت را در بهترین موقعیت از نظر ساختاری و مکانیکی قرار دهد، که این امر شانس موفقیت درمان را به شدت افزایش می‌دهد.

 

کاشت پایه ­ی ایمپلنت چطور صورت می­گیرد؟

این مرحله، که نقطه عطف فرآیند ایمپلنت است، شامل قرار دادن فیکسچر تیتانیومی (ریشه مصنوعی) در استخوان فک است. این جراحی معمولاً یک پروسه سرپایی و بدون نیاز به بستری شدن است.

الف) آماده‌سازی و بی‌حسی

  • ضدعفونی: قبل از شروع، دهان و محل جراحی برای جلوگیری از هرگونه عفونت به طور کامل ضدعفونی می‌شوند.
  • بی‌حسی موضعی: جراحی ایمپلنت تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. تزریق بی‌حسی ممکن است تنها لحظه ناراحت‌کننده باشد، اما در طول کل عمل، بیمار به دلیل بی‌حسی کامل، هیچ دردی احساس نخواهد کرد و تنها ممکن است لرزش و صداهای ابزارهای دندانپزشکی را بشنود.

ب) فرآیند کاشت

  1. ایجاد دسترسی: با یک برش کوچک در لثه، بافت کنار زده شده و استخوان فک نمایان می‌شود.
  2. آماده‌سازی بستر استخوان: با استفاده از دریل‌های مخصوص با قطرهای افزایشی و با سرعت بسیار کنترل‌شده (به همراه خنک‌سازی مداوم برای جلوگیری از آسیب حرارتی به استخوان)، بستر مناسب برای پذیرش ایمپلنت ایجاد می‌شود.
  3. قرار دادن فیکسچر: پایه تیتانیومی ایمپلنت با دقت و فشار مناسب در محل آماده‌شده وارد شده و محکم می‌شود.
  4. بستن محل جراحی: پس از کاشت پایه، لثه به دقت روی ایمپلنت بخیه زده می‌شود (در روش دو مرحله‌ای) یا کلاهک‌های موقت نصب می‌شوند.

ج) جراحی‌های جانبی (پیوند استخوان و لیفت سینوس)

در بسیاری از موارد، به دلیل تحلیل استخوان طولانی‌مدت پس از کشیدن دندان، حجم استخوان کافی برای حمایت از ایمپلنت وجود ندارد. در این شرایط، پزشک اقدام به جراحی‌های تکمیلی زیر می‌کند:

  • پیوند استخوان (Bone Grafting) : جراح از مواد پیوندی (از خود بیمار، حیوانات یا سنتتیک) برای بازسازی استخوان فک استفاده می‌کند. این پیوند می‌تواند همزمان با کاشت ایمپلنت یا چند ماه پیش از آن انجام شود.
  • لیفت سینوس (Sinus Lift): این روش خاص در فک بالا و در نواحی پشتی (آسیاب) انجام می‌شود، جایی که سینوس‌ها به ریشه دندان‌ها نزدیک هستند. جراح کف سینوس را به آرامی بالا برده و فضای خالی زیر آن را با پودر استخوان پر می‌کند تا ارتفاع استخوان لازم برای ایمپلنت فراهم شود.

 

مرحله­ ی حیاتی جوش خوردن!

موفقیت درازمدت درمان ایمپلنت نه به توانایی جراح در کاشت پایه، بلکه به این مرحله بیولوژیکی وابسته است: جوش خوردن ایمپلنت به استخوان فک. این فرآیند تعیین می‌کند که آیا پایه تیتانیومی به اندازه کافی محکم شده است که بتواند فشار جویدن را تحمل کند یا خیر.

الف) دوره انتظار و زمان‌بندی دقیق

  • مدت زمان استاندارد: دوره انتظار برای اوسئواینتگراسیون معمولاً بین ۳ تا ۶ ماه متغیر است. این زمان بر اساس عواملی مانند محل کاشت (فک پایین که استخوان متراکم‌تری دارد سریع‌تر است)، کیفیت استخوان بیمار و نیاز به جراحی‌های جانبی تعیین می‌شود.
  • اهمیت صبر و پرهیز از عجله: در این دوره، پایه ایمپلنت نباید تحت هیچ فشاری قرار گیرد. فشاری که زودتر از موعد به ایمپلنت وارد شود، می‌تواند روند جوش خوردن را مختل کرده و منجر به شکست و جابه‌جایی پایه ایمپلنت شود.
  • نقش پروتز موقت: بیمار در این مدت می‌تواند از یک پروتز موقت سبک (مانند فلیپر یا روکش‌های موقت غیرفشاری) استفاده کند تا جای خالی دندان‌ها مشهود نباشد، اما این پروتزها صرفاً جنبه زیبایی داشته و نباید برای جویدن غذاهای سفت استفاده شوند.

ب) تأثیر عوامل محیطی بر جوش خوردن

عوامل خاصی وجود دارند که ممکن است مستقیماً در روند موفقیت‌آمیز جوش خوردن اختلال ایجاد کنند:

  • ترک سیگار (مهمترین عامل): نیکوتین و مواد شیمیایی موجود در سیگار جریان خون به استخوان فک را به شدت کاهش می‌دهند. این کاهش اکسیژن‌رسانی، به طور چشمگیری خطر شکست ایمپلنت را بالا می‌برد. ترک سیگار در طول این دوره یک شرط اساسی برای تضمین موفقیت است.
  • بیماری‌های سیستمیک: بیماران مبتلا به دیابت کنترل‌نشده باید سطح قند خون خود را به شدت مدیریت کنند، زیرا قند خون بالا روند بهبود زخم و رشد استخوان را کند می‌کند.
  • بهداشت ضعیف: عدم رعایت بهداشت کامل در اطراف محل جراحی می‌تواند منجر به عفونت لثه (پری ایمپلنتیتیس) شود که در نهایت پیوند ایمپلنت با استخوان را از بین می‌برد.

 

نصب روکش دائمی چگونه انجام می­شود؟

پس از آنکه دندانپزشک با استفاده از عکس‌برداری (معمولاً رادیوگرافی) اطمینان حاصل کرد که ایمپلنت کاملاً با استخوان جوش خورده و پایدار است، نوبت به نصب اباتمنت و روکش نهایی می‌رسد. این مرحله، زیبایی و عملکرد دندان را به طور کامل باز می‌گرداند.

الف) نصب اباتمنت

این فرآیند بسته به نوع جراحی اولیه متفاوت است:

  1. باز کردن ایمپلنت: ر روش دو مرحله‌ای، ابتدا لثه برای دسترسی به ایمپلنت کاشته شده، مجدداً با یک برش کوچک باز می‌شود و پیچ پوششی برداشته می‌شود.
  2. هیلینگ اباتمنت: در این مرحله، یک قطعه موقت به نام کلاهک التیام‌بخش روی ایمپلنت قرار داده می‌شود. این قطعه به شکل‌گیری مناسب بافت لثه در اطراف ایمپلنت کمک می‌کند تا ظاهر روکش نهایی کاملاً طبیعی به نظر برسد.
  3. قرار دادن اباتمنت نهایی: پس از التیام لثه، کلاهک موقت برداشته شده و اباتمنت دائمی (ستون نگهدارنده روکش) نصب می‌شود.

ب) قالب‌گیری و ساخت روکش

  • قالب‌گیری دقیق: با استفاده از مواد قالب‌گیری سنتی یا اسکنرهای دیجیتال سه‌بعدی، از اباتمنت و دندان‌های مجاور، قالب بسیار دقیقی گرفته می‌شود. این دقت برای تضمین تطابق کامل روکش با بایت (نحوه بسته شدن دندان‌ها) و دندان‌های کناری ضروری است.
  • ساخت روکش لابراتواری: اطلاعات قالب‌گیری به لابراتوار ارسال می‌شود. روکش نهایی از مواد با دوام و زیبایی بالا مانند زیرکونیا (برای حداکثر استحکام در دندان‌های آسیاب) یا تمام سرامیک ساخته می‌شود.
  • نصب و تنظیم نهایی: روکش آماده شده روی اباتمنت نصب می‌شود (یا با چسب مخصوص یا با پیچ). دندانپزشک در این مرحله، رنگ، شکل و تنظیم بایت (ارتفاع دندان) را به دقت بررسی و تنظیم می‌کند تا دندان جدید هیچ فشاری اضافه به دندان‌های مقابل وارد نکند.

 

ایمپلنت فوری چیست و با ایمپلنت سنتی چه تفاوت­ هایی دارد؟

پیشرفت‌های اخیر در فناوری ایمپلنت، منجر به ظهور روش‌هایی مانند ایمپلنت فوری (Immediate Load Implant) شده است که دوره انتظار طولانی را کاهش می‌دهد و برای بیماران خواستار راهکارهای سریع بسیار جذاب است.

الف) مراحل ایمپلنت فوری

  1. کاشت پایه ایمپلنت فوری: در این روش، ایمپلنت‌هایی با طراحی خاص که ثبات اولیه بیشتری در استخوان فراهم می‌کنند (حتی قبل از جوش خوردن کامل)، استفاده می‌شوند.
  2. نصب روکش موقت در همان جلسه: مهم‌ترین ویژگی ایمپلنت فوری این است که بلافاصله یا نهایتاً ظرف ۴۸ ساعت پس از جراحی کاشت پایه، یک روکش موقت روی آن قرار داده می‌شود.
  3. هدف اصلی: این روش عمدتاً برای دندان‌های قدامی (جلو) که در معرض دید هستند و مسئله زیبایی اهمیت فوری دارد، کاربرد دارد. روکش نصب شده در این مرحله، زیبایی را تأمین می‌کند اما باید از هرگونه فشار جویدن سنگین محافظت شود.

تفاوت­های کلیدی ایمپلنت فوری با سنتی در قالب جدول زیر برای شما آورده شده:

ویژگی ایمپلنت سنتی (Delayed) ایمپلنت فوری (Immediate)
دوره انتظار برای روکش ۳ تا ۶ ماه برای جوش خوردن پایه بلافاصله (روکش موقت)
هدف اصلی حداکثر استحکام و بقای بلندمدت سرعت بازگشت زیبایی و عملکرد موقت
کیفیت استخوان مورد نیاز متوسط تا خوب کیفیت استخوان عالی و متراکم
کاربرد مناسب برای تمام دندان‌ها و شرایط استخوانی بیشتر برای دندان‌های قدامی و در شرایط استخوانی ایده‌آل
ریسک شکست پایین‌تر (چون بارگذاری با تأخیر است) کمی بالاتر (به دلیل بارگذاری زودهنگام)

 

هزینه­ و انتخاب متخصص خوب در تهران به چه صورت است؟

یکی از مهم‌ترین عواملی که بر تصمیم‌گیری بیماران در مورد ایمپلنت دندان تأثیر می‌گذارد، جنبه مالی درمان است. هزینه‌های ایمپلنت دندان متغیر هستند و به سادگی قابل تخمین زدن نیستند، زیرا تحت تأثیر چندین عامل تخصصی و منطقه‌ای قرار می‌گیرند.

الف) عوامل مؤثر بر قیمت نهایی ایمپلنت

  • برند پایه ایمپلنت
  • نیاز به جراحی‌های جانبی: مانند پیوند استخوان و  لیفت سینوس
  • تخصص و تجربه پزشک
  • جنس روکش نهایی

ب) نکته: انتخاب متخصص ایمپلنت در تهران

اگر ساکن تهران هستید، گزینه‌های زیادی برای کاشت ایمپلنت در دسترس است، اما کیفیت و تجربه پزشک باید اولویت اصلی شما باشد. مطب دکتر سیدنظری واقع در تهران برای هدیه دادن لبخندی زیبا و بادوام به شما همراه با تیم حرفه ای و دقت بالا برای انجام خدمات ایمپلنت، آماده ­ی خدمات رسانی به شما عزیزان می‌باشد.

 

طول عمر ایمپلنت دندان به چه صورت بوده و به چه مراقبت­ هایی نیاز دارد؟

یکی از بزرگترین مزایای ایمپلنت دندان در مقایسه با سایر روش‌های جایگزینی دندان، طول عمر استثنایی آن است. ایمپلنت، بر خلاف دندان مصنوعی یا بریج، یک راهکار دائمی محسوب می‌شود، اما دوام این سرمایه‌گذاری به دقت شما در رعایت مراقبت‌های لازم بستگی دارد.

به طور کلی، بسته به نوع نگهداری و بهداشت فرد ایمپلنت دندان بین ۱۰ الی ۱۵ سال یا حتی بیشتر میتواند دوام داشته باشد، اما عادات زیر در میزان دوام ایمپلنت اثرگذار هستند:

  • کیفیت جراحی و برند ایمپلنت
  • بهداشت دهان و دندان
  • سلامت عمومی بیمار
  • عادات مخرب مانند دندان قروچه­ی شدید و مصرف دخانیات

لازم است پیش از جراحی:

  • حتما دکتر دندانپزشک خود را در جریان داروهای مصرفی خود بگذارید.
  • حداقل دو هفته قبل تا دو ماه بعد از جراحی، مصرف سیگار و دخانیات را متوقف کنید چون نیکوتین موجود در آن مانع از جوش خوردن لثه می­شود.
  • بیماری­های دهان و دندان درمان شده و بهداشت دهان و دندان حتما رعایت شود.

مراقبت­های پس از جراحی:

  1. تا دو هفته­ی اول لازم است:
  • از خوردن غذاها و خوراکی­های خیلی سفت، چسبناک، خیلی گرم و خیلی سرد پرهیز شود.
  • داروها مخصوصا مسکن­ها طبق تجویز دکتر و در صورت لزوم، زمانی که درد قابل تحمل نبود (مجددا تحت نظر پزشک) مصرف شود.
  • بهداشت دهان و دندان مطابق دستور و تجویز پزشک رعایت گردد.
  1. مراقب بلندمدت جهت کمک به دوام ایمپلنت:
  • استفاده از نخ دندان و دهانشویه­ی مخصوص در کنار رعایت بهداشت دهان و دندان
  • کنترل دندان قروچه
  • مراجعه­ی دوره­ای به دندانپزشک

 

پرسش­ های متداول

آیا کاشت ایمپلنت دندان درد دارد؟

خیر. همان‌طور که در بخش‌های قبلی ذکر شد، خود جراحی به دلیل بی‌حسی موضعی بدون درد است. ناراحتی تنها پس از عمل و با از بین رفتن اثر بی‌حسی شروع می‌شود که با مصرف مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب به راحتی قابل کنترل است.

 

مدت زمان کل درمان ایمپلنت چقدر است؟

طول درمان ایمپلنت دندان یک فرآیند چند مرحله‌ای است و بسته به شرایط هر فرد، متغیر خواهد بود. مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده این مدت زمان، سرعت ترمیم بافت دهان و استخوان بیمار است. در حالت عادی ممکن است بین ۲ الی هفت ماه طول بکشد، اما برای ایمپلنت فوری تنها در یک جلسه تمام می­شود (طبق تشخیص دندانپزشک).

 

میزان موفقیت ایمپلنت چقدر است؟

میزان موفقیت کاشت ایمپلنت در افراد سالم و غیرسیگاری، بسیار بالا و بین ۹۵ تا ۹۸ درصد است. درصد شکست عمدتاً در اثر عدم رعایت بهداشت، سیگار کشیدن، یا مشکلات کنترل‌نشده سیستمیک (مانند دیابت) رخ می‌دهد.

 

آیا محدودیت سنی برای ایمپلنت وجود دارد؟

تا حدی بله. لازم است برای انجام ایمپلنت، دندان­ها به صورت کامل رشد کرده باشند. به همین دلیل، مشاوره و بررسی قبل از انجام ایمپلنت توسط پزشک ضروری است ولی از ۱۸ سال به بالا، انجام ایمپلنت معمولا مجاز است.

 

آیا ممکن است بدن ایمپلنت را پس بزند؟

اصطلاح «پس زدن ایمپلنت» نادرست است. از آنجایی که ایمپلنت از تیتانیوم زیست‌سازگار ساخته شده، سیستم ایمنی بدن آن را پس نمی‌زند. شکست ایمپلنت معمولاً به دلیل عدم جوش خوردن موفقیت‌آمیز یا عفونت‌های پس از عمل رخ می‌دهد.

 

جمع بندی

ایمپلنت دندان، بهترین و مطمئن‌ترین جایگزین برای دندان‌های از دست رفته است. این فرآیند چند مرحله‌ای، از کاشت پایه تیتانیومی تا نصب روکش دائمی، نیازمند صبر و دقت است، اما با موفقیت ۹۵٪ به بالا و طول عمری مادام‌العمر، عملکرد جویدن و زیبایی لبخند شما را به طور کامل باز می‌گرداند. موفقیت ایمپلنت شما مستقیماً به انتخاب متخصص مجرب و پایبندی شما به مراقبت‌های بهداشتی پس از عمل وابسته است. ایمپلنت دندان را به عنوان یک سرمایه‌گذاری قطعی و دائمی برای سلامتی و اعتماد به نفس خود در نظر بگیرید.

دسته‌بندی‌ها

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات مرتبط

راهکارهای خانگی برای تسکین درد دندان تا زمان مراجعه به پزشک

راهکارهای خانگی برای تسکین درد دندان تا زمان مراجعه به پزشک

اهمیت ویتامین D و کلسیم در دوام ایمپلنت

اهمیت ویتامین D و کلسیم در دوام ایمپلنت

سینوس لیفت چیست؟

سینوس لیفت چیست و چه زمانی برای ایمپلنت ضروری است؟

مراحل ساخت و نصب روکش سرامیکی

مراحل ساخت و نصب روکش سرامیکی

خدمات تخصصی لمینت

مراحل انجام لمینت از مشاوره تا طراحی لبخند

عصب کشی دندان؛ راهکار نهایی برای نجات دندان‌های آسیب‌دیده

عصب کشی دندان؛ راهکار نهایی برای نجات دندان‌های آسیب‌دیده

برای لبخندی سفیدتر و درخشان‌تر آماده‌ای؟

همین حالا نوبت خود را رزرو کن یا از مشاوره تخصصی بهره‌مند شو.